مدرسه در تابستان هم بیهیاهو نمیماند. بیهیاهو نمیماند که هیچ، بروبیاهای بچهها و والدینشان هم به برکت ثبتنام برای سال تحصیلی جدید بیشتر میشود. از اینرو مدرسه همواره داستانهای تازه و ماندنی در خود میسازد. کلاسهای تابستانی که بچهها را صبح اول صبح وامیدارد تا از رختخواب گرم و راحت کنده شوند و راهرو پر میشود از همهمه بچهها که همدیگر را به بازدید از کلاسشان دعوت میکنند. بچههای کلاس شطرنج، دوستانشان را به پای صفحه شطرنج میکشانند تا آنها را به تفکر وادارند. بچههای کلاس نقاشی دست همکلاسیهای خود را میگیرند و به سمت بوم نقاشی نیمهکاره خود میبرند تا از نزدیک شاهد هنرمندیها و هنرنماییهایشان باشند! بچههای اسکیت درحالیکه کفش پوشیده و کلاه به سر منتظر مربیشان ایستادهاند، همانجا چرخی هم میزنند و حرکات جدیدی که یادگرفتهاند را به همه نشان میدهند. این وسط بچههای کلاس زبان میمانند که تماشاگران میدان ورزش و هنر هستند. البته هرازگاهی به دوستانشان یادآوری میکنند که ما هم ساعت بعد نقاشی یا فلان ورزش را داریم و به این ترتیب به خودشان دلگرمی میدهند. اوضاع که آرامتر شد و بچهها هرکدام به کلاسهای خود رفتند، یک دانشآموز جدید همراه معاون مدرسه به بالا آمد تا بیشتر با محیط آشنا شود. معاون از من خواست دست پریا خانم را بگیرم و قسمتهای مختلف مدرسه را به او نشان دهم.
