وزیر ارتباطات و ‌فناوری:

۹۵ درصد از مجموع۵۰۰۰ روستای سیستان و بلوچستان،

ارتباط کامل مخابراتی نظیر تلفن ثابت، تلفن همراه و اینترنت ندارند.

 اعترافی که بیانگر ویرانی و ناکارآمدی زیرساختهای این منطقه است و میزان محرومیت شهروندان بویژه روستائیان نیز همچون داغ ننگی است بر پیشانی مسئولان، سیلابی که اواخر دی ماه  امسال در سیستان و بلوچستان جاری شد و کارنامه جمهوری اسلامی ایران  را نمایان و اندک اندوخته های اهالی، با خود برد، هرچند سالهاست که سیل بی‌خبری مسئولین امر را با خود برده است.  

سیستان و بلوچستان است و درد روی درد، زخم روی زخم و ننگ هم  روی ننگ.

واقعیتی است که وقوع سیل تقریبا امری غیرقابل اجتناب است، ولی لزوم پیشگیری از وقوع خسارات های جانی، مالی و اجتماعی شهروندان وظیفه ای است انکار ناپذیر، متاسفانه این بخش از بیانات آذری جهرمی نشان میدهد که این وظیفه در مورد اقوام بلوچ ایران هرگز مورد توجه قرار نگرفته است و امکان اطلاع رسانی درباره وقوع سیل و امداد رسانی پس از آنهم برای اهالی فراهم نبوده است چرا که آقای سرگزی معاون ستاد مدیریت بحران سیستان و بلوچستان، اعلام می کند:

با گذشت ٢۵روز از جاری شدن سیل، آب آشامیدنی٢٧روستای سیل زده همچنان قطع است.

و ما یادآور می شویم که:

اگرچه اهل تسنن، پس از پیروان مذهب شیعه، دومین گروه از ایرانیان را تشکیل می‌دهند، اما از آغاز تا کنون عملکرد مسئولین و دولتمردان جمهوری اسلامی ایران نسبت به سنی مذهبان ایران نه فقط منطبق با موازین اخلاقی و اسلامی و حقوق بشری نبوده است بلکه پیوسته با  ظلم و جور، اذیت و آزار، سرکوب و تهدید، زندان و شکنجه و حتی در بسیاری از موارد حکم ضد بشری اعدام توأم است، حال نیز سیل ویرانگر و بنیان کن اخیر ظلم مضاعف دیگری است که دولت خود را در قبال آن مسئول نمی پندارند و تا سرحد امکان از  هرگونه همراهی، همکاری و امدادرسانی نسبت این شهروندان خودداری می ورزند.

عملکرد تبعیض آمیز جمهوری اسلامی ایران در مورد پیروان سایر ادیان و اقوام نیز امریست انکارناپذیر.

با گذشت یک ماه از وقوع سیل، اهالی منطقه در خانه های سیل زده و تخریب شده زندگی می کنند.

کشت و کار و احشام را آب برده است و جاده ها هنوز هم قابل تردد نیست.

ساکنین ویرانه های سیل زده چشم انتظارغذا، دارو و امدادرسانی اند اما آب هم برای آشامیدن ندارند.

وضعیت بهداشت و درمان بسیار اسفناک است و سلامت کودکان و مادران در خطر جدی.

امداد رسانی فقط از طریق کولبران و اهالی شهر های مجاوراست با گذشتن از کوهستانهای صعب العبور برای رساندن کمک های مردمی به روستاهایی که به دلیل سیل، راه ارتباط با آنها مسدود است، اما ھلیکوپترھای سپاە پاسداران در تعقیب مبارزان بلوچ  و کولبران نیازمند، شبانەروز در حرکتند!.

با گذشت نزدیک به یک ماه، در مناطق سیل زدە تغییری مشاهده نمیشود، مدیریت مناسبی هم وجود ندارد، خود دولت ومسئولان هم ازسرنوشت بسیاری از روستاها اطلاعی ندارند، امداد رسانی به دلگان، نیکشهر، خاش، دلگان، کنارک، سراوان، دشتیاری چابهار، زراباد، کنارک و بزمان در حد صفراست و تمام مناطق ساحلی، زیرگذرها و خیابان‌ها هنوز بسته اند و گل و لای پا برجاست، البته بمنظور بازتاب در رسانەهای دولتی چند هلیکوپتر بە مناطق نزدیک خرم آباد آب می برند، اما برای مناطق دور افتادە کە بیشترین آسیب را دیدە اند،هیچ برنامه ای نیست.بیشتر بدانید :

سیستان– بلوچستان، غرق در دریای بی کفایتی و سوء مدیریت جمهوری اسلامی ایران ست.

اعضای کمیته پیروان ادیان با استمداد از ماده 2:)عدم تبعیض(،ماده 6: )ارزش انسانی در همه جا( و ماده 25: )حق خوراک و مسکن و مراقبتهای طبی و خدمات لازم اجتماعی برای همه (از منشور جهانی حقوق بشر، همچنین با اشاره به بند 9اصل 3و اصل 29 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران  وهمصدا با شاعر گرانمایه سهراب سپهری  درخواست می کنند:

جای مردان سیاست،

                  بنشانید درخت،

                             که هوا تازه شود…

1235

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان​

قوانینی که منشأ نقض حقوق بشر است و مبنای تبعیض، ترویج خشونت و تفتیش عقاید.    

محرومیت‌های اجتماعی، تبعیض و درجه بندی شهروندان از آنجائی کلید خورد که تنها یک آئین مذهب رسمی کشور نام گرفت، کنجکاوی و پرسش در مورد باور شهروندان نیز با برقراری اصل۱۲ قانون اساسی ایران آغاز گشت، همچنین تقسیم ایرانیان به شهروندان درجه1و2 هم از زمانی در لابلای قوانین جای گرفت که آزادی های مذهبی نقض گردید و تفتیش عقاید مرسوم، اکنون اینگونه پرسش ها و کنجکاوی ها  در مورد باور افراد از طریق فرم های تحصیلی، استخدامی، دانشگاهی و…به بحرانی بزرگ تبدیل شده است، بحرانی که نه تنها دامنگیر پیروان سایر ادیان است بلکه معتقدان به مذاهب اسلامی غیر شیعه را هم در بر می گیرد.

جمهوری اسلامی تنها در نوشتاروگفتارهایشان، زرتشتیان، مسیحیان و کلیمیان و پیروان برخی شاخه های دیگر اسلام را با این جمله کوتاه پذیرفته اند که:اجازه دارند« در احوال شخصی و تعالیم دینی خود آزاد باشند»،  یعنی درتضاد بنیادین با مفاد 18 و 19منشور جهانی حقوق بشر، بر اساس این خط کشی ها و تقسیم بندی ها، سایر مسلمانان و پیروان دیگرادیانی که در قانون اساسی ایران به رسمیت شناخته شده‌اند هم از تبعیض در استخدام و بهره‌مند نبودن از حقوق کامل شهروندی شکایت دارند.

طبق قوانین و اصول یاد شده آزادی در محدوده احوالات شخصی–و نه اجتماعی– بعنوان یک امتیاز– ونه یک حق – تنها به پیروان برخی مذاهب اعطا شده است که در صورت لزوم میتوان آن را باز پس گرفت، امتیازی که نه تنها بعدها به عناوین و شیوه های گوناگون سلب گردیده، بلکه با تثبیت ولایت مطلقه فقیه، سخت گیری بیشتری را برای پیروان ادیان مذکور بهمراه داشته است.

 بگفته کوروش نیکنام نماینده سابق زرتشتیان، اینک بزرگترین و بدترین تبعیض موجود درقوانین کشور ماده 881 قانون مدنی است که بر اساس آن اگر در بین ورثه متوفای کافری، مسلم باشد وراث کافر ارث نمی‌برند اگرچه از لحاظ طبقه و درجه مقدم بر مسلم باشند. به زبان ساده، بنابر این ماده قانونی، ‌اگر در یک خانواده غیرمسلمان، فردی ادعای مسلمانی کند،‌ می‌تواند تمام ارث متوفی که شامل سهم‌الارث بقیه افراد خانواده می‌شود را تصاحب کند و این قانون تبعیض آمیز که ناقض ماده دوم اعلامیه جهانی حقوق بشر است، سرمایه های مادی و جمعیتی بویژه زرتشتیان و کلیمیان رو به نابودی است.

در جمهوری دین‌سالار ایران:پیروان اهل سنت مسلمان هستند اما در تهران بزرگ از داشتن یک مسجد هم محرومند.

دراویش سرکوب، بازداشت شکنجه، زندانی واعدام می شوند، خانقاه هایشان نیز تخریب.

از سال ۱۹۷۹بدین سو و  بنا براصل 167 قانون اساسی و” قانون ارتداد”، بسیاری از نوکیشان مسیحی اعدام، زندانی و تبعید شده اند، هرماهه درگزارش های آماری نهاد های حقوق بشری بیشترین تعداد بازداشت شده گان متعلق به  نوکیشان مسیحی است همراه با احکام های طویل المدت صادر شده.

از ابتدای انقلاب درسال۱۹۷۹ تا کنون بهائیان ایران به شیوه های گوناگون از تحصیل در مدارس و یا ادامه تحصیلات در دانشگاه ها، برگذاری و انجام اعیاد، مناسک وفرایض دینی، استخدام، دفن اجساد و حتی برای دریافت کارت ملی نیز با موانع  ومشکلات عدیده ای روبرو گشته، با بهانه و اتهاماتی واهی،  بدون مدرک بازداشت و  تنها به سبب اعتقادات دینی خود با احکامی بسیار سنگین زوانه زندان های مختلف کشور شده اند.

یاد آوری: بسیاری از پیروان این ادیان به دلیل تبعیض‌ها و فشارهای وارده توسط جمهوری دین سالار، مجبور به ترک ایران شده‌اند از جمله نوکیشان زیراطبق قوانین موجود خروج از دین اسلام “جرم محاربه” خوانده می شود ومجازات آن مرگ است.

و این چنیند پیروان مندائیان، یارسانی ها، عرفان حلقه وعرفانهای دیگر، رویه ای که فراتر از40 سال است  بطور مستمرادامه دارد.

با امید به اینده ای که رهبران آیین های جهانی صلحی پایدار و آرامش بخش  را به جهانیان هدیه دهند.

اعضای کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان ضمن باور و احترام به کنوانسیونها، معاهدات و موازین جهانی و بین المللی، نادیده گرفتن حقوق دگرباوران و اعمال تبعیض های دولت جمهوری اسلامی ایران را محکوم دانسته و توجه جامعه جهانی بخصوص سازمان ملل و اتحادیه اروپا را به وضعیت تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی که در سکوت و بیعدالتی محبوسند جلب مینمایند.

                      1226

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان

اصل ۱۲ قانون اساسی ایران:دین رسمی این کشور اسلام و مذهب رسمی جعفری اثنی عشری است

ماده 18 اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق ازادی اندیشه و دین و مذهب و ازادی علنی کردن وآموزش عقاید در محیط عمومی و خصوصی

مادهٔ ۱۹: حق آزادی بیان و عقیده و انتشار و جستجو و دریافت اطلاعات در رسانه ها