ﻋﻠﯽ ﺭﻏﻢ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺫﯾﺮﺑﻂ ﻣﮑﺎﺗﺒﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﻭ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻋﻼﻡ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭﻣﺎﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ. ﻣﺎ ﺭﺍ ﭼﻨﺪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺯﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺨﺖ ﺟﺴﻤﯽ، ﺭﻭﺣﯽ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﯽ ( ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺍﻧﻮﺭ ﺣﻀﺮﯼ، ﺩر ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻭﯼ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﺑﻪ ﻫﻮﺵ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﮕﺸﺘﺶ ﺭﻧﮕﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ) ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭﺍﻫﯽ ﻭ ﻣﻬﺮ ﻭ ﺍﻣﻀﺎ ﺑﺮﮔﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯿﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﯾﮏ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻬﻤﺎﻥ ﺁﻥ ﺑﻨﺎﻣﻬﺎﯼ ﻭﻟﯽ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﺧﺎﻧﯽ ﻭ ﺷﺎﻫﻮ ﮔﻮﺷﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۸۷ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﺰﻩ ﺍﻧﺘﺴﺎﺑﯽ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﮑﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺎﺩﺭ ﻭ ﻗﻄﻌﯽ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ۸ ﻧﻔﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺧﯿﺮﺍ ﺑﻪ ﺷﻌﺒﻪ ۶ ﺑﺎﺯﭘﺮﺳﯽ ﺩﺍﺩﺳﺮﺍﯼ ﺍﻭﯾﻦ آﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻣﺎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺳﺎﻝ۸۹ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺭﮊﻩ ﻣﻬﺎﺑﺎﺩ، ﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ ﮐﻞ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺤﺴﻨﯽ ﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﻭ ﻭﺯﯾﺮ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺠﺎﺭ ﺩﺭ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻣﻠﯽ ﻭ ﺟﺮﺍﯾﺪ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﮐﺎﺭ ﺳﻨﯽ ﻫﺎﯼ ﮐﺮﺩ ﺗﻨﺪﺭﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﻮﺩ، ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺮ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻣﺎ ﺭﺍ به ﺘﺎﺧﯿﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻬﻤﯿﻦ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﺳﺮﺍ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺑﯿﮕﻨﺎﻫﯽ ﻣﺎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﺣﺎﻻ ﻣﺎ ﺣﺪﻭﺩ ۵ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﻬﯿﻢ ﺍﺗﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﻣﺮﺟﻊ ﺫﯼ ﺻﻼﺡ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺗﻬﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﻨﺞ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺳﭙﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻓﺸﺎﺭ ﺭﻭﺣﯽ، ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻣﻀﺎﻋﻒ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﻟﺬﺍ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮﯼ ﻭ ﻭﮐﻼﯼ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺗﻘﺎﺿﺎﻣﻨﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻣﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯿﺎﻥ ﺳﯿﺎﺳﺘﻬﺎﯼ ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ،ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ کنند ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﮑﻨﻨﺪ.
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ۷ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ
ﺧﺴﺮﻭ ﺑﺸﺎﺭﺕ، ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺷﯿﺨﻪ، ﺍﻧﻮﺭ ﺧﻀﺮﯼ، ﺍﯾﻮﺏ ﮐﺮﯾﻤﯽ، ﺳﯿﺪﻗﺎﺳﻢ ﺍﺑﺴﺘﻪ، ﺳﯿﺪ ﺩﺍﻭﺩ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻬﯽ و ﻓﺮﻫﺎﺩ ﺳﻠﯿﻤﯽ
