سرآغاز:در کشورهایی که یک مشت انسان های باشرف و دلسوز حکومت می کنند، کودکان به عنوان سرمایه های آینده دارای اهمیت و ارزش بسیار والایی بوده، در آموزش، تربیت، و پرورش آنان دقت و کوشش فراوانی به کار می رود. تغذیه خوب، بهداشت و درمان ضروری، کودکستان و دبستان مجهز با همه امکانات مورد نیاز، از جمله خدماتی است که برای پرورش نونهالان پیش بینی می شود. ولی در کشورهای جهان سوم، به ویژه کشورهای اسلام زده مانند ایران، آموزش و پرورش کودک، و اصولن وجود کودک مطرح نبوده و آنان کمترین ارزش اجتماعی ندارند.
کمبودهای آموزش و پرورش
نمونه بی توجهی و نادیده گرفتن کودکان، نخست کودکان کار و کارتن خواب است که در بیشتر شهرها در هرکوی و برزن به چشم می خورد، و دیگر این که نبودن دبستان های مجهز و کافی برای همه کودکان سراسر کشور است. به طوری که بسیاری از مدارس بدون امکانات اولیه و ایجاد گرمای مناسب در زمستان، و خنک نگه داشتن کلاسها در فصل گرما می باشد. به عنوان نمونه، ما در گذشته شاهد آتش گرفتن بخاری کلاس درس و سوختن دختران دبستان شین آباد در پیرانشهر بوده ایم.




حکم محکومیت امیدکوکبی، فیزیکدان ایرانی، در دیوان عالی کشور نقض شده و برای رسیدگی مجدد به دادگاه تجدید نظر تهران ارجاع شده است.