در روزهای اخير نگرانی‌ها از وضعيت جسمی محمدعلی طاهری، بنيانگذار عرفان حلقه محبوس در زندان اوين افزايش يافته است، بطوری که برخی از شاگردان وی در شبکه‌های اجتماعی از فوت استادشان در يکی از خانه‌های امن وزارت اطلاعات خبر داده‌اند. شهناز نيرومنش، يکی از شاگردان محمدعلی طاهری می‌گوید حکومت بنا به دلايل متعددی مايل نيست فعلا مرگ وی را علنی کند.

بابک اجلالی – در روزهای اخير نگرانی ها از وضعيت جسمی محمدعلی طاهری، بنيانگذار عرفان حلقه محبوس در زندان اوين افزايش يافته است، بطوريکه که برخی از شاگردان وی در شبکه های اجتماعی از فوت استادشان در يکی از خانه های امن وزارت اطلاعات خبر داده اند. از همين رو گفتگويی را با خانم شهناز نيرومنش، يکی از شاگردان آقای محمدعلی طاهری و مؤسس مرکز غيرانتفاعی اينتريونيورساليسم در امريکا، و همچنين رئيس کمپين بين‌المللی حمايت از آقای طاهری ، انجام داديم تا اطلاعات دقيقی از وضعيت وی کسب کنيم.
طاهری که مريدان و هوادارانش اورا با لفظ استاد خطاب قرار می‌دهند، عليرغم اينکه فعاليت‌هايش در گذشته در ايران آزاد بوده و از آن تقدير شده، از اواخر سال ۱۳۸۹ و پس از گسترده‌تر شدن دامنهٔ مخاطبانش، با محدوديت‌های گسترده‌ای روبرو شد که در نتيجه اعمال اين محدوديت‌ها مجبور به توقف کليه فعاليت‌های خود از تاريخ ۱۰ مردادماه سال ۱۳۸۹ گرديد. او در تاريخ ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۰ برای سومين مرتبه و بازداشت شد و از آن زمان در زندان به سر می‌برد و در حال گذراندن پنج سال حبس تعذيری که بدان محکوم شده می‌باشد. نام او به گزارش خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران به عنوان يکی از ۱۳ نخبه‌ای که حقوقشان در ايران نقض شده‌ روی ميز شورای حقوق بشر سازمان ملل قرار گرفته‌است. ادامه‌ی مطلب

پس از آنکه آیت الله خامنه ای در نامه ای به جوانان از آنان خواست مستقل از دولت هایشان به مسایل اخیر بیندیشند، یکی از این جوانان پاسخ نامه آیت الله را داده است.

نورالدین پیرموذن از نمایندگان پیشین مجلس که هم اکنون در امریکا به سر می برد در صفحه فیس بوک خود به پاسخ یکی از جوانان امریکایی به نامه رهبری اشاره کرده است. این جوان امریکایی از آیت الله خامنه ای خواسته است که

از مقلدان جاهل  خود بخواهید که از آتش زدن پرچم آمريكا و دادن شعار مرگ بر امريكا خودداري نمايند.

متن کامل این نوشته به شرح زیر است:

 برسد بدست آقاي خامنه اي! ادامه‌ی مطلب

ادامه‌ی مطلب

امید کوکبی، دانشجوی دکترای فیزیک که پس از بازگشت به ایران زندانی شد و با توجه به همکاری نکردن با دستگاه‌های امنیتی به ده سال حبس محکوم گردید، در پیامی برای پذیرش جایزه «آزادی علمی و تعهد»، گفته است که دانشمندان نباید در فعالیت‌هایی مشارکت کنند که ممکن است خطراتی برای بشر داشته باشند.

امید کوکبی دانشجوی دکترای فیزیک دانشگاه آستین تگزاس چهار سال پیش جهت دیدار با خانواده خود به ایران آمد اما بهمن ماه ۱۳۸۹ هنگام خروج از ایران داشت در فرودگاه بازداشت شد.

وی پیشتر از سوی انجمن پیشرفت علوم آمریکا، بخاطر «شجاعت و اراده برای تحمل زندان به جای زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی» جایزه آزادی علمی و تعهد را دریافت کرد.

امید کوکبی در این نوشته بیان کرده است: «جایگاه علم و دانشمند بسیار بالا‌تر و قدرتمند‌تر از آن است که در خدمت فعالیت‌های ضد بشری، تثبیت پایه‌های دیکتاتور‌ها و یا تحکیم بنیان‌های خرافه و تعصب قرار گیرد». ادامه‌ی مطلب

درتاریخ بیست وششم بهمن‌ماه ۱۳۹۳، مصادف با پانزدهم فوریه ۲۰۱۵، جمعی از فعالان حقوق بشر در شهر ونکوور کانادا گردهمایی بزرگی را در برابر گالری هنر مرکز این شهر برگزار کردند.

به گزارش سحام، هدف از این تظاهرات دفاع از حقوق زندانیان عقیدتی درایران با تمرکز بر«محمدعلی طاهری» و سایر فعالان مکاتب معرفتی عرفان کیهانی بود.

به دلیل اهمیت بالای موضوع، آقای«دان رایت» مسئول سازمان عفو بین‌الملل مستقر درشهر ونکوور نیز دراین گردهمایی حضور داشت و علاوه بر مستندسازی این گردهمایی، برای حاضرین به ایراد سخن پرداخت. «دان رایت» با قاطعیت کامل علاوه برمحکوم کردن سلب آزادی بیان از آزاداندیشان ایرانی، خواستارآزادی هرچه سریع و بی قید و شرط «محمدعلی طاهری» از زندان شد. ادامه‌ی مطلب

چندین عضو پژاک در حال حاضر با اتهاماتی مشابه محکوم به اعدام هستند، اما آقای نسیم در هنگام دستگیری 17 سال داشت. ماده 27 کنوانسیون حقوق کودک، که ایران آن را امضا کرده است، استفاده از مجازات اعدام در مورد افرادی که در هنگام  ارتکاب جرم زیر 18 سال سن داشته‌اند را ممنوع کرده است. با این وجود، ایران یکی از کشورهایی است که دارای بیشترین موارد اعدام کودکان است.

یکی از توجیه‌های ارائه شده توسط ایران تکیه بر حق شرط این کشور مبنی بر «عدم اجرای مواد و مقررات کنوانسیون که مغایر قوانین اسلامی هستند» می‌باشد. اما کنوانسیون وین که در سال 1969 میلادی به تصویب رسیده  و در مورد قوانین معاهدات است، حق شرطهای مبهمی که ابهامشان آنها را «مغایر با هدف و مقصود معاهد» بسازد منع می‌کند. پنجاه و نهمین نشست کمیسیون حقوق بین‌الملل که در سال 2007 تشکیل شد همین نتیجه را گرفته و گفت: «نمی‌شود باور داشت که حق شرطها می‌توانند منجر به منع یک معاهده از ایفای نتایج آن شوند.» ادامه‌ی مطلب