گزارش صوتی جلسه سخنرانی نمایندگی ترکیه و کمیته هنر در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹

جلسه سخنرانی نمایندگی ترکیه و کمیته هنر در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۳۰ به وقت اروپای مرکزی با حضور اعضای کمیته هنر ونمایندگی ترکیه و جمعی از فعالان حقوق بشر و میهمانان دیگر در ‌فضای مجازی پالتاک برگزار گردید در این جلسه پس از گزارش و تحلیل موارد نقض حقوق هنر و هنرمندان در مهر ماه، در رابطه با خودسوزی در ایران صحبت شد. همچنین قرائت ماده ۲۰ اعلامیه حقوق بشر و تحلیل آن صورت گرفت و سخنرانی ایی با موضوع آواز شلاق خورده ی زنی از خطه جنوب را هم داشتیم. و درنهایت پیرامون موضوع هدف دوم سند ۲۰۳۰ که مربوط به فقر زدایی میباشد نیز بحث آزاد انجام پذیرفت که علاقه مندان می‌توانند گزارش جلسه فوق را از فایلهای ضبط شده زیر شنوا باشند :

لیدا اسدی فر: گزارش و تحلیل موارد نقض حقوق هنرمندان در مهرماه

ابراهیم فداکار: آواز شلاق خورده ی زنی از خطه جنوب

آرون اسماعیلی: قرائت ماده ۲۰ اعلامیه حقوق بشر و مقایسه آن با قانون اساسی

سید اسماعیل هاشمی: موضوع سخنرانی: خودسوزی در ایران

بحث آزاد.هدف دوم سند ۲۰۳۰ یونسکو

کلیپ صوتی و تصویری ۲۵ نوامبر – گرامیداشت روز جهانی محو خشونت علیه زنان

این تاریخ به خاطر به قتل رساندن وحشیانه سه خواهر میرابال، فعالان سیاسی و مدافع حقوق زنان ( اهل جمهوری دومینیکن ) انتخاب شده‌است. خشونت علیه زنان٬ تجاوز به حقوق بشر، افزایش تبعیض و گسترده شدن نابرابری ها در میان زنان و مردان است. سازمان بهداشت جهانی، خشونت علیه زنان، را چنین تعریف کرده است:

“هر نوع رفتار خشن و وابسته به جنسیت که موجب آسیب جسمی، روانی یا رنج زنان می‌شود.” از جمله اعمال خشونت علیه زنان در سطح جهانی میتوان به موارد زیر اشاره نمود: -تجاوز -تن فروشی اجباری -کودک همسری (بنا به آمار رسمی هر سال ۱۸۰هزار دختربچه در ایران مجبور به ازدواج می شوند) -بارداری اجباری -ناقص سازی جنسی دختران -خرید و فروش زنان و دختران -اسیدپاشی (چندین مورد در ایران، در شهرهای اصفهان، تبریز، مشهد و … به بهانه بدحجابی و مشکلات خانوادگی تاکنون مشاهده شده است) -بدرفتاری علیه زنان کارمند و مستخدمین زن -آسیب های وارد شده به زنان در زندان -مرد سالاری

ادامه‌ی مطلب

اطلاعیه ۱۱۹۳ کمیته دفاع از حقوق اقوام و ملل ایرانی در خصوص نگرانی از بازداشت شدگان اخیر

در جنگی نابرابر و در اعتراضی خونرنگ:

نیروهای امنیتی و نظامی دولت جمهوری اسلامی ایران، بار دیگر خیزش و اعتراصات مردم ایران را با سرکوب، تهدید، بازداشت، از همه بدتر با کشتار بیش از ۱۰۰ نفر و به اسارت بردن هزاران تن خاموش کردند تا فرصتی باشد برای بازداشت های فله ای، توهین، تحقیر،  ضرب و شتم، صدور احکام سنگین، اعتراف های اجباری، شکنجه و متاسفانه اعدام با اتهامات واهی و خود ساخته.

و فرصتی برای معترضین تا به دنبال اسرا و بازداشت شده گانشان باشند، بر زخم های یکدگر مرحم بگذارند، نیروی جسمی و روحی تحلیل رفته شان را باز سازی نمایند و چه بسیارند خانواده های داغدار و عزادار که یک یا دوفرزند خود را دراین کشتار نابرابر از دست داده اند و به دنبال پیکر عزیزانشان هستند، اما مرم در انتظارند، در انتظاری تب الود برای دریافت حقوقی که محروم از آنند.

هشدار: که اعدام بازداشت شدگان اعتراضات میلیونی مردم سراسر کشور وعده ای است که در لابلای سخنان اکثر مسئولان شنیده می شود.

در زمانه ای که از کشتار وخون ریزی وحشتناک مردم بی دفاع، لبخندی سرخوشانه برلبان رهبر و مسولان نشسته است و در حالیکه عفو بین‌الملل از کشته شدن بیش از ۱۰۶ نفر طی روزهای اخیر خبر میدهد، حسین شریعتمداری بازجو، شکنجه گر و نماینده بیت رهبری در کیهان با استناد به قوانین۱۴۰۰سال قبل «حکومت اولیه اسلام درعربستان» در تلاش است تا جوانان معترض را به چوخه های اعدام بسپارد و برای ایجاد رعب و وحشت از هیچ تلاشی دریغ نخواهد ورزید.

 هشدار: که به سادگی ازکنار این خطر گذر نکنیم که اعدام دسته دسته جوانان ایرانزمین در کارنامه ۴۰ سالۀ اینان موجود است و بازهم ……  رژیمی که در سالهای ۵۸ و۵۹ گروه گروه جوانان را در کردستان و ترکمن صحرا به جوخه های اعدام سپرد، در دهه ۶۰ ابتدا گورهای جمعی را در هر کوی و برزن به پا کرد و سپس کشتارهای فله ای ۶۷ را سامان داده، هزاران زن و مرد را به دیوارهای رگبار بست.

  هشدار: معترضین در ایران پیوسته با طناب دار مجازات شده اند ( فراتر از چهار دهه).

ما مدافعین حقوق بشر با تمام قوا فریاد برمی آوریم که  آی ی ی …… دنیای متمدن، کشورهای مترقی و آزاد،  سازمان های حقوق بشری اینگونه سخنرانی ها  زنگ خطر یک کشتار بزرگ دیگر است و بازداشت شده گان:

 برخلاف ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر شکنجه میشوند تا به اعمال نکرده اعتراف نمایند.تا خود را خارجی و مامور سایر دول معرفی کنند.

بر خلاف ماده ۱۰ درهیچ دادگاه قانونی مورد دادرسی قرار نمی گیرند.

برخلاف ماده ۱۱ جلسات محاکمه و یا بهتربگوئیم جلسات بازجویی شکل می گیرند،  بدون حضور مردم ، رسانه ها و حتی وکیل.

اعتراض هائی که نه مسلحانه بود، نه سیاسی و نه ایدوئولوژیک بلکه ازجنس اعتراضات معیشتی و نیازهای ضرور ی شان بود، حتی در شعارهایشان هم خواستار پایان دادن به بیکاری، بی پولی و همۀ  نیازهای اولیه برای یک زندگی ساده بودند اما  در پاسخ سردبیر روزنامه کیهان، معترضین را تهدید به اعدام با طناب دار می کند و همانند رهبرش (خامنه‌ای) آنان را دست نشانده افراد و دولت های بیگانه « دشمن» میداند، حسین شریعتمداری و یا بهتر بگوئیم سربازجوی پر سابقه زندان اوین، سخنان خود را از حد تهدید هم فراتر برده و  می گوید:

معترضین مصداق بارز « بغی» هستند که مجازات شرعی و قانونی آن‌ها اعدام است.

۱۱۹۳

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع از حقوق اقوام و ملل ایرانی

ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی: گروهی که در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران، قیام مسلحانه کنند باغی محسوب می‌شوند و در صورت استفاده از سلاح، اعضاء آن به مجازات اعدام محکوم می‌گردند.مواد ۲۸۷ و ۲۸۸ قانون مجازات اسلامی ایران به شرح مجازات جرم، « بغی » پرداخته است.

اطلاعیه ۱۱۹۲ نمایندگی کشورهای شرق آسیا در خصوص حق اعتراض و امنیت زندگی

باز هم کرامت انسان و حقوق بشر را تاراج کردند

۴۰ سال است که معنای آزادی در کشور ایران سوای سراسر دنیا تحریف شده است. از منظر مسئولان جمهوری اسلامی ایران آزادترین و دموکرات ترین و مرفه ترین کشور دنیاست اما اگر به وضعیت و آمارهای داخلی و خارجی ایران سری بزنیم می بینیم که در عدم امنیت اجتماعی، شاخص فلاکت، آمار اعدام، وضعیت وخیم اقتصادی، در صد آمار فقر، جز ۱۰ کشور آخر جهان به حساب می آید.تورم و گرانی و عدم ثبات اقتصادی باعث شده که از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران بیش از ۶۰ در صد زیر خط فقر بروند.

در چند روز اخیر با گران شدن ناگهانی بنزین خشم چهل ساله مردم فوران کرد به طوریکه به صورت خودجوش میلیونها نفر از سراسر ایران به خیابانها آمده و به دوتلمردان جمهوری اسلامی ایران برای گرانی و فشار مضاعف ناشی از گرانی بنزین دست به اعتراض زدند.

کشتار و سرکوب مردم !!!! سید علی خامنه ای مردم معترض را اشرار و اوباش خواند و به همراه سران نظامی و اطلاعات و امامان جمعه شهرها دستور سرکوب و کشتار مردم را صادر کردند:

  • مردم را تهدید به قتل کردند
  • اینترنت سراسر ایران را قطع، تا صدای مردم را خفه و جهانیان نشنوند
  • کشتار سازمان یافته مردم معترض را سامان دادند
  • نابود کردن سیستماتیک بانک ها و اموال مردم به منظور بدنام کردن قیام کنندگان انجام شد
  • معترضین را خارجی خواندن تا توجیه جوی های خون جاری در کوچه و بازار شود

                                                                                                                                                                        شکنجه بازداشت شدگان برای کسب اعترافات روغین: مسئولان جمهوری اسلامی ایران که تنها در سرکوب و کشتار مهارت دارند با همین ترفند درصدد خاموش کردن خشم مردم برآمدند و از ابتدا بدون هیچ اخطار و هشداری شروع به شلیک مستقیم با سلاح جنگی به سمت مردم کردند.در شیراز نظامیان برای سرکوب مردم با تانک و هلیکوپتر وارد شهر شدند و به مردم شلیک می کنند. در بیشتر شهرها ماموران و لباس شخصی ها با شکلیک گلوله، گاز اشک آور و ماشین های آب پاشمردم را بدرقه میکردند. حال با گذشت شش روز از اعتراضات به گزارش دویچه وله آمار جان باختگان این اعتراضات بیش از ۲۰۰ نفر و بیش از هزار نفر زخمی اعلام شده این در حالیست که با وجود قطعی کامل اینترنت به دستور شورای امنیت و سازمان اطلاعات آمار دقیقی از بازداشتیها و جان باختگان و زخمی ها وجود ندارد که به حتم این آمار بسیار بیشتر هم هستند. چرا که به گفته برخی از شاهدین بسیاری از اجساد شبانه و مخفیانه دفن میشوند .

یادآور می شویم: در اصل بیست و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به صراحت از آزادی  تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام اشاره کرده است

ما مدافعین حقوق بشر گام به گام همراه و همدل با مردم، ملت ایران را به داشتن امنیت اجتماعی، استقلال، آزادی و رفاه و آرامش محق میدانیم و با استناد به اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های مربوطه سرکوب و کشتار سازمان یافته مردم را به شدت محکوم می کنیم.

اعلامیه جهانی حقوق بشر:ماده ۱: همه آزاد و برابر بدنیا آمده اند، ماده ۳: حق حیات برای همه، ماده ۵:شکنجه ممنوع، ماده ۶: ارزش انسانی در همه جا، ماده ۸: رعایت حقوق انسانی توسط قانون، ماده ۹: عدم توقیف، حبس یا تبعید غیر قانونی، ماده ۱۲:عدم دخالت در احوال شخصی،  ماده ۱۹: حق آزادی بیان، ماده ۲۰: حق آزادی تجمع و تظاهرات، ماده ۲۱: حق دموکراسی، ماده ۲۲: حق امنیت اجتماعی، ماده ۲۴: حق استراحت و فراغت، ماده ۲۵: حق خوراک و مسکن و مراقبتهای طبی و خدمات لازم اجتماعی برای همه، ماده ۲۸: حق دنیای زیبا و آزاد برای همه، سند هفده گانه ۲۰۳۰ یونسکو هدف اول: پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در همه جا، هدف دوم: پایان دادن به گرسنگی، دستیابی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه و ترویج کشاورزی پایدار، هدف سوم: تضمین زندگی سالم و ترویج رفاه برای همه در تمام سنین، هدف شانزدهم: ترویج جوامع صلح طلب و فراگیر برای توسعه پایدار، دسترسی به عدالت برای همه و ایجاد نهادهای موثر، پاسخگو و فراگیر در تمام سطوح

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

نمایندگی کشورهای شرق آسیا

تداوم بازداشت و بیخبری از وضعیت ناصر رجب, شهروند بهائی ساکن کرج

حقوق بشر در ایران – طی روزهای گذشته, در پی یورش ۷ تن از ماموران اداره اطلاعات کرج به منزل شخصی “ناصر رجب”شهروند بهائی ساکن گوهردشت کرج, وی را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز شنبه ۲۵ آبان ماه ۱۳۹۸, “ناصر رجب”, شهروند بهائی ساکن گوهردشت کرج در پی یورش ۷ تن از ماموران اداره اطلاعات این شهرستان به منزل شخصی وی بدون ارائه حکم قضائی پس از تفتیش منزل بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

ادامه‌ی مطلب

محکومیت قطعی ۷ تن از شهروندان بهائی مجموعا به تحمل ۲۱ سال حبس تعزیری

حقوق بشر در ایران – طی روزهای گذشته, دادگاه تجدیدنظر استان بوشهر, احکام صادره توسط دادگاه بدوی بر علیه ۷ تن از شهروندان بهائی این استان را عینا تائید کرد.

به گزارش حقوق بشر در ایران, طی روزهای گذشته, “پونه ناشری”, مینو ریاضتی”, “اسدالله جابری”, “احترام شیخی « همسر اسدالله جابری »”, “عماد جابری”, “فریده جابری” و “فرخ لقا فرامرزی”, هفت تن از شهروندان بهائی ساکن در استان بوشهر که پیش از این و در مرحله بدوی از سوی دادگاه انقلاب بوشهر هر یک به تحمل ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند احکام آنها در مرحله تجدیدنظرخواهی عینا مورد تائید قرار گرفت.

ادامه‌ی مطلب

اطلاعیه ۱۱۹۱ نمایندگی ایالت هسن در خصوص عدم آزادی بیان و وضعیت روزنامه نگاران

آزادی بیان و رسانه در جمهوری اسلامی ایران یعنی:

مطبوعاتی محروم از آزادی و رسانه هائی عاری از رسالت.

بر اساس ماده ۱۹ منشور جهانی حقوق بشرهر کسی حق آزادی عقیده و بیان دارد و این حق شامل این است که فرد از داشتن عقاید خود بیم واضطرابی نداشته باشد و همچنین در کسب اطلاعات، افکار و نیز در انتشار آن با تمامی وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد، از سوی دیگر یکی از بنیادی ترین حق رسانه ها،  حق برخورداری از آزادی بیان است اما در اصل ۲۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی، از عبارتی کلی و مبهم استفاده شده است که بیش از آنکه ضامن آزادی بیان باشد، قید و مرزی برای آن تعیین کرده است: نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند مگر آن که مُخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد که تفصیل آن را قانون معین می‌کند!.

بیشتر بدانیم: ایران با ده‌ها روزنامه نگار و وب نگار زندانی سومین زندان بزرگ جهان برای فعالان رسانه‌ای است.  

 ایران در سال ۲۰۱۹، با شش پله سقوط در جایگاه۱۷۰‌ام « آزادی بیان» از مجموع ۱۸۰ کشور قرار گرفت.

دو سوم زندانیان در ایران،  شهروند خبرنگارانی هستند که بهای عدم آزادی بیان را پرداخت می‌کنند.

با گذشت۴۰ سال از انقلاب ایران، هر ساله شاخص‌های آزادی بیان در بسیاری از حوزه‌ها اعم از کتاب، موسیقی، سینما و تئاتر و یا فعالیت احزاب، انجمن‌ها و….. در جمهوری اسلامی پایین و پایین‌تر می‌آید و هیچ دورنمای شفافی درایران از گشایش زمینه آزادی‌آنها دیده نمی‌شود، هر چند مقامات جمهوری اسلامی بر این نکته تأکید داشته باشند که جمهوری اسلامی ایران آزادترین کشور دنیاست.

 وزارت ارشاد طی۴۰ سال اخیر حتی یک پروانه نشر برای روزنامه‌نویسی مستقل صادر نکرده است، تنها « خودی» ‌ها پروانه نشر دریافت می کنند و در نتیجه تمام روزنامه‌ ها متعلق به یکی از این دوجناح‌وابسته است اصلاح‌طلب و بنیادگرا و اینچنین است کتاب‌هایی که به آنها اجازۀ نشر داده نشده، توقیف می‌شوند و خمیر.

درقانون مطبوعات ایران که در تمام دنیا بی‌نظیر است، آمده است که چه چیزهایی باید نوشته شود، مثلاً تبلیغ در مورد ولایت فقیه، تبلیغ سیاست خارجی ایران، تبلیغ در مورد فلان فرمانده سپاه یا فلان آیت الله ، یعنی هم «باید ها» بسیار است و هم موانع، و شگفتا که همین قانون را نیز نمی‌توانند اجرا کنند زیرا وزارت ارشاد تنها نهاد رسیدگی کننده نیست بلکه سپاه پاسداران، قوای انتظامی، قوه قضاییه، دادگاه انقلاب، امامان جمعه، و تمام مراجع فقهی، آیت الله ، حجت الاسلام و…که در شهرستان‌های مختلف هستند نیز در سانسور موجود نقشی تائثیر گذار دارند.

مرضیه امیری، روزنامه‌نگار روزنامه شرق، عسل محمدی، دانشجوی دانشگاه آزاد و از اعضای تحریره نشریه دانشجویی گام، ساناز الله‌یاری و همسرش امیر حسین محمدی فر و امیر امیرقلی، فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی عکاس و شهروند خبرنگار زندانی و برنده جایزه شهروند خبرنگار، سپیده مرادی، آویشا جلال الدین و شیما انتصاری ۳ همکار سایت مجذوبان نور و از دروایش گناباد، نرگس محمدی روزنامه‌نگار و مدافع حقوق بشر، نوشین جعفری و…از جمله زندانیان محبوس در زندانهای ایران هستند با اتهام‌های واهی، ایزائی  و خود ساختۀ جمهوری اسلامی مثل “اقدام علیه امنیت ملی”، “توهین به مسئولان”، ” نشر اکاذیب”، “اجتماع و تبانی علیه نظام”،‌ “تبلیغ علیه نظام” و “اخلال در نظم عمومی” که در اصل تلفیقی از بخش‌های مختلف اتهام‌هات سیاسی است و سرپوشی  بر عدم احترام به  حقوق روزنامه نگار‌انی که بازداشت می‌شوند، بيژن آقابيگی يكی از خبرنگاران باسابقه تبريز هم بعلت شرایط غیر قابل تحمل سياسی، اجتماعی و امنيتی ايران، ضمن خداحافظی در آخرین مقاله  خود می نویسد: در فضای بسته و پر اختناق كنونی آذربايجان شرقی و تبريز، راه ديگری جز خداحافظی از مطبوعات نیست.

اعضای نمایندگی هسن از کمیسر عالی حقوق بشر درسازمان ملل تقاضا دارند نسبت به آزادیبدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی، مدنی، عقیدتی و بویژه روزنامه‌نگار‌ان زندانی بیمار به صورت جدی تلاش کنند.

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

نمایندگی ایالت هسن

اطلاعیه ۱۱۹۰ کمیته دفاع از حقوق زنان در خصوص حق امنیت اجتماعی زنان

                 چه شد؟

خشونت علیه زنان ایرانی رسمیتی دیرینه دارد چون در قوانین ایران هیچگونه تعریف بخصوصی بمنظور حفاظت در برابر خشونت علیه آنان نشده است هرچند قوانین جمهوری اسلامی ایران که براساس شرع  و تعصبات دین اسلام تصویب شده، راه را برای خشونت علیه زنان هموارتر کرده است و از اینرو سالهای طولانیست که زنان قربانی خشونت های جسمی و روحی می شوند، خشونت جنسی و جنسیتی، عدم امنیت ناشی از آن در محیط کار و خشونت های خانواده گی که  قربانیهای بسیاری را به همراه داشته است.

باید بدانیم که: رفتارهای کلامی و روانی و فیزیکی که منجر به آزار جنسی زنان می‌شود.افزایش بیکاری در جامعه و پایین آمدن سطح حمایت از زنان شاغل می‌تواند منجر به تحمل آزار و فشارهای مردان در محیط کار شود و از آنجا که در مسائل ناموسی اغلب قربانی محکوم می‌شود زنان ترجیح می‌دهند تحمل کنند و دم نزنند مبادا کار خود را از دست بدهند.‌

یکی از جدی‌ترین آسیب‌هایی که زنان را تهدید می‌کند احساس ناامنی و ترس از روبرو شدن با آزارهای جنسی است و با وجود تدابیر امنیتی و حفاظتی برای شهروندان، این مشکل به یکی از دغدغه‌های مشترک زنان در شهرهای جهان تبدیل شده‌است.

براساس آخرین تحقیقاتی که چندسال پیش توسط یک مرکز تحقیقاتی انجام شد، هر زن یا دختری در جوامع شهری ایران، در هر تردد به میزان مسافتی که طی می‌کند یا مدت زمان حضورش در سطح خیابان‌ها، بین یک تا ۲۰ بار به لحاظ مزاحمت‌های کلامی، فیزیکی و چشمی (نگاه نامناسب و آزاردهنده) از سوی برخی مردان مورد آزار و اذیت قرار میگیرد.

لایحه حمایتی زنان 7 سال بود که در انتظار گرفتن تأییدیه از قوه قضاییه از اطاقی به اطاقی و از میزی به میز دیگرسرگردان بود و طی این مدت هربار به دلایل گوناگون از نوبت رسیدگی خارج میشد سرانجام پس از یک انتظار طولانی، اواخر شهریور سال جاری، قوه قضاییه  لایحه « تامین امنیت زنان در برابر خشونت » را پس لز تغییر نام به ” لایحه صیانت، کرامت و تأمین امنیت بانوان در برابر خشونت” تایید و برای اَرائه به مجلس تحویل دولت نمود داد؛ از سوی دیگر تغییرات بسیار و فاحشی در محتوای لایحه صورت گرفته است که با اهداف اولیه تهیه کنندگان آن تعارضی اشکار دارد از جمله حذف تعریف خشونت و اکثر ماده هائی که مربوط به مصادیق خشونت می شود مثل خشونت‌های جنسی، روانی، عاطفی، آزارهای جنسی و یا مزاحمت جنسیتی، بویژه  در حوزه خانواده که همۀ موارد یاد شده در لایجه اهدائی مشخص و جرم‌انگاری شده بود که در نهایت به ناکار امدی این لایحه در زندگی واقعی زنان ایران منتج خواهد شد.!

سرانجام: در صورت تصویب توسط دولت باید برای قانونی شدن، این لایحه به مجلس شورای اسلامی فرستاده شود و پس از تائید نمایندگان مجلس، این اعضای شورای نگهبانند که باید آن را تائید کنند  و این بدان معناست که زنان همچنان باید در انتضار تصمیم مسئولین، سالهای متمادی قربانی حشونت های روزافزون در سطح خانواده و محل کار و اجتماع شوند.

فراموش نکنیم که اگر این لایحه، اصولی و براساس معاهدات بین المللی و منافع زنان تصویب می شد ریحانه جباری ها، زهرا نویدپورها، قربانیان اسیدپاشی و میلیونها زن دیگر در ایران با حاشیه امنیت زندگی می کردند.

مدافعان حقوق زنان در این کمیته ضمن گرامی داشت  25 نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان با استناد به مواد ۲، ۵ و۱۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر که نسبت به “عدم تبعیض“، “عدم شکنجه، آزار، رفتار غیرانسانی” و”داشتن آزادی و اختیار در تشکیل خانواده” تاکید دارد وهمچنین طبق هدف پنجم مندرج در سند توسعه پایدار ۲۰۳۰ یونسکو در مورد رفع تبعیضهای جنسیتی و توانمندسازی زنان، جمهوری اسلامی ایران و قوانین زن ستیز آن را بعنوان ناقض حقوق زنان دانسته، از جوامع حقوق بشری و نهادهای بین المللی می خواهند تا در خصوص رسیدگی هر چه سریعتر به وضعیت زنان ایران که سالهاست تحت شدیدترین حشونت ها و بی عدالتی ها قرار گرفته اند، توجه بیشتری داشته و تمامی سعی خود را در اینموردبه کار گیرند زیرا:

برخورداری از قوانین حمایتی مناسب و برابری خواهانه از حقوق ابتدایی و ذاتی به شمار میرود.

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

       کمیته دفاع از حقوق زنان

اطلاعیه ۱۱۸۹ کمیته دفاع از حقوق کودک و نوچوان در خصوص حق کودک و کودکی

پاسداشت روزجهانی کودک با آموزش حقوقشان مُیسّر خواهد بود.

۲۰ نوامبر روز جهانی کودک نامیده می شود اما هر یک از کشورها، روز خاصی را بعنوان روز کودک نامگذاری کرده اند، در ایران نیزهر ساله ۸ اکتبر (۱۶ مهر) را بدین نام می خوانند و یک هفته را بعنوان «هفته ملی کودکان» اختصاص داده‌اند که برنامه های پیش بینی شده به هیچ وجه مناسب با نیاز آنان نیست، از جمله برنامه های روز اول «هفته ملی کودکان» سال جاری عبارت بود از :

برافراشتن پرچم هفته‌ ملی کودک، رونمایی از تندیس محمد طه اقدامی شهید حادثه تروریستی اهواز، رونمایی از دو مرکز سیار شهری و روستایی، گشایش نمایشگاهی از فعالیت‌های کانون و سازمانهای دولتی و غیردولتی، نام گذاری یک روز با عنوان «کودکان با نیازهای ویژه، فرصت‌های برابر»، نمایش شش فیلم پویانمایی کانون برای کودکان با نیازهای ویژه مراکز توانبخشی بهزیستی با زبان اشاره، برپائی نمایشگاه  نقاشی کودکان عاشورایی با عنوان «رستاخیز زیبایی» و با موضوع شهادت حضرت علی‌اصغر (ع)، اجرای دو نمایش محیطی با عنوان‌های «هفت‌خوان» در محوطه بیمارستان قلب شهید رجایی تهران ویژه کودکان، بازگشایی مرکز فروش محصولات کانون «آفرینش»…. و از این  شمار بدون اختصاص حتی دقیقه ای از این هفت روز به آموزش حقوق کودکان به آنان.

طبق ماده یک پیمان ‌نامه حقوق کودک هر انسان کمتر از۱۸ سال کودک محسوب میشود مگر آنکه قانون قابل اجرا در مورد کودک، سن قانونی کمتری را تعیین کرده باشد. این کنوانسیون شامل ۵۴ ماده و دو پروتکل اختیاری بوده و چهار اصول پایه‌ای آنرا جهت می‌دهد که عبارتند از

1: هیچ کودکی نباید از تبعیض رنج ببرد

2: باید منافع عالیه آنان در راس قرار گیرد.

3: کودکان حق حیات داشته و باید رشد کنند.

و4: کودکان حق دارند آزادانه عقاید و نظرات خود را ابراز کنند و این نظرات در تمامی اموری که به آنها مربوط می‌شود، باید مورد توجه قرار گیرد.

 اما کودکان در ایران:

فراتر از ۱۰ سال است که قانونگذاران جمهوری اسلامی به دلیل ایرادهای بی اساس از تصویب لایحه حمایت از حقوق کودکان عاجزند و این لایحه  در مجلس مسکوت مانده است، حقوق برای کودکان یک واژه غریب است و حمایت از کودکان در محدوده سامان دهی کودکان کار و خیابان، ازدواج کودکان با اجازه دادگاه صالح و اذن پدر، سوء استفاده از کودکان در جنگ و آموزش ادوات نظامی در قالب بسیج دانش آموزی تعریف می شود بدون توجه به کودکان بی هویت و فاقد شناسنامه، محرومیت از تحصیل کودکان به دلیل فقر و عقیده، مجازات  های طولانی و اعدام کودکان.

تعریف کودکی در ایران در ایران امروز: از نظر قانون کار ۱۵ سال تمام،در قانون استخدام کشوری در بخش دولتی ۱۸ سال، از نظر سیاسی و شرکت در انتخابات ۱۶ سال تمام، از نظر قانون تامین اجتماعی دختر ۲۵ سال و پسر ۱۸ سال و در نهایت از منظر نظام آمارگیری کشور نیز افراد زیر سن ۱۰ سال کودک محسوب می شوند واین یعنی یک نابسامانی اشکار از تعریف کودکی در قوانین  ایران.

در ایران قوانین حمایت از حقوق کودکان انگشت شمار است و نارسائی ها بسیار که از آن جمله اند: خلأ نهاد سیاستگزار برای کودکان و نوجوانان، عدم حمایت و کودک محور بودن برنامه ریزی های کلان در ایران و افزایش آمار کودکان بازمانده از تحصیل.

بین۳ تا ۷میلیون کودک کار و خیابان در ایران وجود دارد که نشاندهنده وخامت وضعیت کودکان است و عدم اجرای اصل۳۰ قانون اساسی نیز منجر به ترک تحصیل اجباری کودکان میشود که مصداق بارز کودک آزاری است، از هر۱۲ کودک بازمانده از تحصیل در ایران تنها یک تن شناسایی می‌شود، بگفته عبدالرضا چراغعلی معاون سیاسی، امنیتی استاندار: ۲۵ هزار کودک و نوجوان بازمانده از تحصیل در گلستان وجود دارد و بگفته رضوان حکیم‌زاده معاون آموزش ابتدایی : سه استان سیستان وبلوچستان، هرمزگان و کرمان رکورددار بیشترین آمار بازماندگان از تحصیل اند و معصومه ابتکارمعاون رئیس جمهوری درامور زنان وخانواده  هم می گوید  شمار دختران بازمانده از تحصیل سه تا چهار برابر پسران است، بگفته مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمانشاه :سال  جاری۲ هزار و ۷۵۷ نفردر مقطع سنی ۶ تا ۱۱ ساله ثبت‌نام نکرده‌اند و بر اساس آمار وزارت آموزش و پروش: حدود ۱۴۲ هزار کودک در گروه سنی ۶ تا ۱۸ ساله، به نوعی بازمانده از تحصیل هستند و آمار بازماندگان سال تحصیلی ۹۸-۹۹ در سیستان و بلوچستان برابر با ۱۲۷ هزار کودک بوده است و …..

با استناد به آنچه در اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است نظیر ماده ۱(برابری در حرمت وحقوق) ماده ۲(عدم تبعیض) ماده ۲۵( حق برخورداری از استانداردهای مورد قبول برای زندگی و تامین نیازهای اولیه)ماده ۲۶(حق تحصیل رایگان برای همه) و همچنین طبق مواد کنوانسیون حقوق کود، ما ضمن تاکید بر لزوم  اجرای کلیه اهداف ۱۷ گانه  سند۲۰۳۰ یونسکو؛ بویژه هدف اول، دوم و چهارم که بر پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در همه جا، پایان دادن به گرسنگی، دستیابی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه، ترویج کشاورزی پایدار و تضمین کیفیت آموزش فراگیر و عادلانه و ایجاد فرصت های یادگیری مادام العمر برای همه تاکید دارد، قانونی شدن تمام موارد کنوانسیون حقوق کودک و اجرای آن در بستر جامعه ایران را حق مسلم و ذاتی کودکان ایران میدانیم.

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع ازحقوق کودک و نوجوان

گزارش صوتی جلسه سخنرانی کمیته دفاع از محیط زیست در ایران در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۱۹

جلسه سخنرانی اعضای کمیته دفاع از محیط زیست در ایران در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۳۰ به وقت اروپای مرکزی با حضور اعضای کمیته و جمعی از فعالان حقوق بشر و میهمانان دیگر در فضای مجازی پالتاک برگزار گردید در این جلسه پس از گزارش و تحلیل موارد نقض حقوق محیط زیست در مهرماه ۱۳۹۸، در رابطه با کنوانسیون ها و معاهدات زیست محیطی صحبت شد. همچنین مبارزه با خشکسالی در ایران بررسی و تحلیل آن صورت گرفت و سخنرانی ایی با موضوع انتقال آب دریای خزر به سمنان، چالش ها و عواقب محیط زیستی را هم داشتیم که علاقه مندان می‌توانند گزارش جلسه فوق را از فایلهای ضبط شده زیر شنوا باشند.

ایراندخت کیا – گزارش و تحلیل موارد نقض حقوق محیط زیست در مهرماه ۱۳۹۸

علی احمدی ملک – کنوانسیون ها و معاهدات زیست محیطی

محمدعلی محمود زاده رحیم آبادی – مبارزه با خشکسالی در ایران

زهرا برومند – انتقال آب دریای خزر به سمنان، چالش ها و عواقب محیط زیستی