چند وقتی است که از آیت الله خامنه ای مواضع و اظهارات متناقضی صادر یا نقل می شود. رفتار ایشان شبیه بخشی از دوره اصلاحات شده است که چیزی در خفا مطرح می شد و چیز دیگری در علن. آن هم در حالی که در چند سال اخیر دست کم سه بار وی در سخنرانی عمومی صراحتا گفته بود اگر حرف و نظری داشته باشد، در خفا و برای خواص مطرح نمی کند. رهبری حتی یک بار در دیدار گروهی از دانشجویان گفت اگر به این نتیجه برسد که کسی واجب القتل هم هست، علنی اعلام می کند و ابایی ندارد. رهبری چند شب قبل از دولت حمایتی تمام عیار کرد، هرچند همزمان تفسیری عجیب از اعتدال ارائه داد. اما هنوز یک هفته نگذشته است از اظهاراتی که از ایشان علیه وزیر علوم نقل شد و به تقویت موضع مخالفان دولت انجامید. سال قبل و ابتدای امسال هم شبیه همین تناقض گویی ها را که بوی مسئولیت نپذیرفتن از آن به مشام می رسید، در زمینه موضع رهبری در قبال مذاکرات هسته ای شاهد بودیم.
حکم یک سال حبس تعزیری بهزاد نبوی، عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران که از سوی شعبه ۲۸دادگاه انقلاب اسلامی تهران صادر شده بود، به ۱۰میلیون تومان جزای نقدی تبدیل شد. محمدصالح نیکبخت، وکیل نبوی به خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا گفت: «مستندات اتهام موکلم، نامههایی بود که در آن فعالان زندانی به برخی از مسایل اعتراض یا انتقاد کرده بودند و در میان این نامهها آقای نبوی فقط یک شکوائیه را امضا کرده بود.»
