با گذشت ۹ روز از بازداشت کامبیز تیموریمقدم، شهروند ۵۱ سالهٔ بهائی ساکن گرگان، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت او در دست نیست. مأموران امنیتی شامگاه سهشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۴ به منزل و محل کار او یورش برده و پس از ضبط وسایل شخصی، از جمله کتابها، لوازم الکترونیکی و اسناد، او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. از آن زمان تاکنون او هیچ تماسی با خانواده نداشته و پیگیریهای مکرر خانواده نیز بیپاسخ مانده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به دست «زمانه»، مأموران پس از تفتیش و ضبط وسایلِ محل کار او که یک مغازهٔ رنگفروشی است، این واحد صنفی را نیز پلمب کردهاند. این اقدام در حالی صورت گرفته است که طبق نامهٔ اتحادیهٔ صنف فروشندگان رنگ، کامبیز تیموریمقدم «هیچگونه تخلف صنفی نداشته است». کامبیز تیموریمقدم پدر دو فرزند جوان است. ابتلا به بیماری فشار خون بالا و نیاز مستمر او به دارو، نگرانی خانواده را نسبت به وضعیت سلامت و شرایط نگهداریاش دوچندان کرده است. این نخستینبار نیست که خانوادهٔ تیموری به دلیل باور به آیین بهائی مورد آزار قرار میگیرند. در سالهای نزدیک به انقلاب ۱۳۵۷، زمانی که کامبیز تنها پنج سال داشت، پدرش روحالله تیموری در سن ۳۵ سالگی بر اثر حملهٔ گروهی از افراطگرایان مذهبی به منزلشان در شهر فاضلآباد واقع در استان گلستان به قتل رسید و عمهٔ ۲۹ سالۀ او نیز بر اثر ضربات چاقو دچار معلولیت شد. از آن زمان تاکنون، او مسئولیت نگهداری از عمهٔ خود را بر عهده داشته است؛ مسئولیتی که اکنون با بازداشت او با چالش جدی مواجه شده است.
