پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، با گذشت بیش از ۱۰۹ روز از بازداشت، همچنان در زندان عادلآباد بهصورت بلاتکلیف نگهداری میشود و از دسترسی مؤثر به خدمات درمانی محروم است.
بر اساس گزارشها، او از مشکلات تنفسی، بیماری موروثی و همچنین سنگ کلیه رنج میبرد و شرایط زندان موجب تشدید وضعیت جسمی او شده است. پزشک معالج وی نیز تأکید کرده ادامه نگهداری در زندان میتواند وضعیت سلامتیاش را بهطور جدی وخیمتر کند.
این شهروند بهائی در ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ توسط مأموران وزارت اطلاعات در منزل خود در شیراز بازداشت و پس از بازجویی به زندان عادلآباد منتقل شد. او از زمان بازداشت تاکنون از دسترسی به وکیل و تعیین تکلیف قضایی نیز محروم مانده است.
(هرانا، ۱۴۰۵)
