پاپ فرانسیس: دولت های دینی سرانجامِ بدی دارند

2016-05-15t032604z_1193405740_s1betecpmiaa_rtrmadp_3_china-politics-anniversary

روزدوشنبه، شانزدهم ماه مه، دیروز مصادف بود با پنجاهمین سالگرد آغاز انقلاب فرهنگی در چین تحت فرماندهی مائوتسه تونگ.
انقلابی که با دستگیری‌ها و سرکوب‌های فراوان با استفاده از توده‌های به هیجان آمده گاردهای سرخ همراه شد.

فیگارو روزنامه صبح پاریس درگ زارشی به سراغ پیامد‌ها و پس مانده‌های سیاسی – فرهنگی انقلاب مائویی در کشوری رفته است که از کمونیسم شاید تنها پُست کمیسرهای حزبی آن باقی مانده است تا کنترل بر احاد جامعه یک ونیم میلیارد نفره همچنان سفت وسخت باقی بماند.

فیگارو می‌نویسد: دستورالعملی که در شانزدهم ماه مه ۱۹۶۶ از سوی کمیته مرکزی حزب برای پالایش فرهنگ، سیاست و حتی ارتش خلقی ازضد انقلاب صادرشد در واقع فاجعه دیگری بود که مائو روی دست ملت گذاشت.

فیگارو می‌افزاید: پیامدهای این انقلاب فرهنگی نشان داد که آنچه که مائو به دست دانشجویان «گاردهای سرخ» حزب انجام داد حاصل یک جنون کامل بود که با خون به آغاز و با خونریزی ادامه یافت.
«سیمون لیز» تاریخ نگار انقلاب فرهنگی چین دراین باره از جمله می‌نویسد: رودخانه‌های چین درماه‌های انقلاب فرهنگی مملو از اجسادی بود که به طور دستجعی قتل عام شده بودند.

وی می‌گوید اجساد قربانیان حتی به طور منظم در سواحل هنگ کنگ نیز دیده می‌شد.

فیگارو می‌نویسد: واقعیت این است که حزب کمونیست چین بعد از گذشت پنج دهه همچنان مسئولیت این کشتار را برعهده نگرفته است.

مراجع رسمی کمیته مرکزی پذیرفته‌اند که دران دوران از سوی رهبران انقلاب «اشتباهاتی» صورت گرفته است.
آن‌ها می‌گویند هرچند که انقلاب از سوی مائو اغاز شد ولی افراطی گری‌ها به این دلیل بود که بعداً «ضدانقلاب» سوار آن شد و روند آنرا مصادره کرد.
فیگارو می‌نویسد: امروز نیز با گذشت پنجاه سال رد پای انقلاب فرهنگی همچنان درچین دیده می‌شود.
برای مثال رئیس جمهوری جدید چین از أرادهٔ حکومت برای پالایش دستگاه دیوان سالاری از فساد سخن می‌گوید.
به نوشته فیگارو تحلیلگران امور چین کارزار بزرگ «شین جی پینگ» برای مبارزه با فساد را با جنبه‌‌هایی از انقلاب فرهنگی مقایسه می‌کنند.
یک استاد دانشگاه «خلق چین» به فیگارو می‌گوید هیچ کس نمی‌تواند برخی ارزش‌های موجود در انقلاب فرهنگی مائو را انکار نماید.
برای مثال در آن دوران در دستگاه دولتی چین فساد وجود نداشت، درحالیکه به امروز که نگاه کنید در دستگاه دولتی چین به اندازه تمام فاسدین دنیا کارمند فاسد وجود دارد.

واما خاورمیانه با چشم انداز بحران آب در نگرانی به سرمی برد.
در سال‌های اخیر مالکیت و سهم گیری ازمنابع آبهای این منطقه هر از گاهی در کانون بحث‌ها و درگیری‌های دیپلماتیک کشورهای منطقه قرار داشته است.

هومنیته ارگان هواداران حزب کمونیست فرانسه به مناسبت ادامه نشست‌های کشور‌های جهان پیرامون چگونگی اجرای مفاد تصمیمات اتخاذ شده در «نشست بین المللی آب وهوا» درپاریس مصاحبه‌ای انجام داده است با نماینده فلسطین درکنفرانس آب و هوای پاریس که روند اجرایی آن این روز‌ها درآلمان ادامه دارد.
این مقام فلسطینی می‌گوید: اسرائیل هشتاد ودو درصد از آبهای متعلق به ما را به حساب خود می‌گذارد.

لاکروا، ارگان جامعه مسیحیان فرانسه توانسته است یک مصاحبه اختصاصی مفصل با پاپ «فرانسیس» رهبرکلیسای کاتولیک انجام دهد که درشماره امروز این روزنامه به چاپ رسید است.
خبرنگاران لاکروا در این دیدار یک ساعته، که در واتیکان صورت گرفته، پرسش‌های مهمی را با پاپ درمیان گذاشته‌اند.
پرسش‌های مانند، ریشه‌های اروپای مسیحی، جنجال همجنسگرایی در محافل روحانیت کاتولیک، بحران مهاجرت‌های اخیر، لائیسیته، اسلام و بالاخره آنچه که پاپ در باب فرانسه می‌اندیشد.

از میان‌ این موضوعات مهم پاپ با اشاره به دخالت آئین اسلام در زندگی روزمره به رابطه دین و دولت می‌پردازد، و تاکید می‌کند که حکومت‌ها باید براساس جدایی دین از سیاست عمل نمایند و به مفهومی دیگر «لائیک باشند».
پاپ می‌گوید: دولت باید از دین جدا باشد، دولت‌های دینی سرانجام بدی دارند، این نوع حکومت‌ها در تضاد با مسیر تاریخ حرکت می‌کنند.

پاپ می‌افزاید یک دولت لائیک، درعین حال، باید آزادی انجام مناسک و مراسم دینی را برای همه احاد و همه ادیان تضمین کند.
وی می‌گوید این باعث می‌شود که همه درمقابل حکومت برابر باشیم.
درهرصورت، به گفته پاپ، ما همگی ازهر دین وآئینی فرزندان خداوند هستیم و برابر در مقابل هستی‌ده. به همین دلیل است که کرامت انسانی نیز حق هریک از ما است و باید محترم شمرده شود.

پاپ می‌افزاید: در هر جامعه‌ای شهروندان باید بتوانند با باورهای مذهبی خود زندگی کند، یعنی یک زن مسلمان باید بتواند حجاب خود را داشته باشد، و یک زن مسیحی باید بتواند اگر خواست صلیب بر گردن بیاویزد، ولی هرکدام از این شهروندان باید مذهب خود را در چارچوب فضای فرهنگی خود تبلیغ کند و نه درکنار و خارج ازآن.