پس از چهار ماه نقض گسترده حقوق زنان درویش زندانی و بیتوجهی مسئولین به خواست زندانیان، روز دوشنبه ۲۱ خردادماه زنان درویش روزهدار در اعتراض به وضعیت بد نگهداری، عدم برخورداری از امکانات مناسب درمانی و ممنوعیت تماس با بیرون از زندان، در محوطهی راهروی زندان قرچک دست به تحصن آرام میزنند. ساعت ۱۹:۳۰ عصر همان روز، عوامل زندان به جای شنیدن صدای اعتراض آنها و رسیدگی به خواستههای قانونیشان، تعدادی از زنان جرائم عادی که دارای مجازاتهای سنگین هستند را تحریک و با درویشان درگیر میسازند. این درگیری تا ساعت ۲۰:۳۰ همان شب ادامه مییابد و زنان درویش بهشدت مورد ضرب و شتم قرار میگیرند.
نگهبان وقت در آن شب خانمی به نام منصوری بوده است. فریاد اللهاکبر و یاعلی زنان درویش در زندان طنینانداز میشود. زندان در آن شب به دلیل اتحاد و همراهی آنها، موفق به جداسازیشان از یکدیگر نمیشود و دربهای سالن را به روی آنها بسته نگه میدارد و امکان ورود و خروج زنان درویش سلب میشود. تا اینکه ظهر چهارشنبه ۲۳ خردادماه ساعت ۱۵:۳۰ مأمورین یگان حفاظت و تنی چند از مسئولین زندان به اسامی آقایان: محمدی (رئیس زندان)، رضا حلوایی (فرمانده قرارگاه یگان حفاظت)، سرافراز (رئیس حفاظت اطلاعات)، باقری (فرمانده یگان حفاظت)، عبداللهی (معاون یگان حفاظت)، کربلایی (مأمور یگان حفاظت) و همچنین خانمها: میرزایی (معاونت سلامت)، شاه علی (رئیس اندرزگاه مشاوره)، محمودی (رئیس دایره اجرای احکام)، صحرایی (رئیس حراست)، سعادت (رئیس اداره بازرسی) و خوشرفتار (مأمور یگان حفاظت) در محل راهروی داخلی زندان حاضر و با نادیده گرفتن شئونات اخلاقی و اسلامی، گیسوان زنان درویش را کشیده و با ضربات متعدد باتوم و شوکر به آنها حمله میکنند. به طوری که لباس تن این خانمها پاره میشود. ادامهی مطلب
